استاد بهزاد

امروزصبح خیلی اتفاقی تلویزیون را روشن کردم شبکه ١ سیمابرنامه ای از زندگی مرحوم  دکتر بهزاد را نشان می داد.قبلا مختصری از زندگیشان را در وبلاگ استاد کرام الدینی خوانده بودم.پایان برنامه آنقدر تحت تاثیر قرار گرفته بودم که قادر به کنترل اشکهایم نبودم.ما چقدر از بزرگانمان کم می دانیم.این گنجینه های ارزشمند که قابلیت الگو شدن را دارند راچقدر کم می شناسیم.

چه زیبا می گفت استاد "معلم ها معلم زاده می شوند معلم ساختنی نیست".وچه زیبا تدریس می کرد؛  با استفاده ازتمام اعضای بدن وصورت  با یاری گرفتن از اصطلاحات ومثال های جذاب  یعنی با تمام وجود!

راز مهم به دل نشستن بهزاد ،خلوصش بود وخود نیز این را می گفت که ،معلم باید با تمام وجودش شاگردانش را دوست بدارد مثل فرزندانش......خدایا تعداد معلمانی چون بهزاد را در همه مدارس دنیاافزایش بده.حالا خوشحالم وافتخار می کنم که معلمم اما نگرانم ومضطرب که آیا لیاقت معلمی را دارم؟؟..

مثل بهزاد بودن را باید آموخت .کاش کسی بود و آن را به من یاد می داد.

 

/ 5 نظر / 9 بازدید
كرام الديني

سلام خانم راستگو. من هم سال نو 88 را به شما و خانواده‌ي محترم تان تبريك مي گويم. اميدوارم سال نو سال خوشي و سلامتي و موفقيت براي شما باشد. دكتر بهزاد از معدود افراد ثابت قدم و داراي انديشه اي منسجم و دورانديش بود. روزي نيست كه چند تا از دوستان ايشان كه فعلا با من همكارند يادي از اين مرد بزرگ نكنند و مثالي از انديشه ها، كارها و رفتار او را نياورند. او مرد بزرگي بود.

Hoda

سلام خانوم راستگو...سال نو مبارک... اینجا چقده عوض شده ...پارسال دوست امسال آشنا... امیدوارم همواره موفق باشید..[گل].

ندا

شکوفه جون چه عجب چندتا پست جدید گذاشتی این جا! مطالبی که ازت چاپ شده دانلود کردم بخونم. این خیلی عالیه که تجارب تونو مکتونب میکنین.

ندا

مطالب رو خوندم. ممنون. به نظرم مهم ترین نکته ای که گفتی در اخر گزارش کارگاه هست. این که بینش معلم ها باید عوض بشه. من یه مطلبی در این باره نوشتم که البته تو وبلاگ هنوز نذاشتم . با کمال احترام برای معلم های فعال و خوشفکری مثل خودت (که انگشت شمارند) باید بگم فکر میکنم علیرغم تلاشی که در سطوح برنامه ریزی آموزش و پرورش می شه، اما این برنامه ریزی ها عقیم میمونه چون معلم ها خودشون درک و باورهای لازم رو برای ترویج ارزش ها و روش هایی که باید آموزش بدن ندارن. برای همین آموزش ما بی محتوا و تو خالی هست و به اهدافی که براش گذاشته شده نمی رسه. و به قول خودت همه چی "شعاری" و به نحو دیوانه واری فرمالیته هست. و این دلخوشی به فرم و ظواهر و بی خیالی نسبت به محتوا هم در معلم ها هست هم در والدین. بنابراین نقد واعتراضی هم نیست! من اینا رو از همین سطح پیش دبستانی دخترم می بینم و در سطوح بالاتر هم به تجارب خواهرزاده های خودم که دم دست هستن نگاه می کنم و این نتیجه گیری ام رو هم با اعتماد به نفس کامل قابل تعمیم می دونم!!!

M.Heidari

اولين خبر خوان وبلاگ‌های فارسي معلمين - مار را در ادامه راه با لينک به پرشين بلاگرز ياري کنيد. http://persianbloggers.blogspot.com/2009/04/education-p.html