آیا می توان به موبایل به عنوان یک ابزار آموزشی نگاه کرد؟

 

سلام.امروز آخرین روز کلاسم بود بچه ها دور من جمع شده بودند و صمیمانه صحبت میکردیم.گفتم بچه ها این روزها دارم روی مطلبی در ارتباط با استفاده دانش آموزان از موبایل در کلاس تحقیق میکنم.یه سوال می پرسم صادقانه جواب بدید چند نفر از شما موبایل هایتان را با خود به مدرسه می آورید؟گفتند: خانم ۹۹درصد اون یک درصد هم غایبه.

گفتم: خوب چند درصدتون سر کلاس بازی میکنید؟

گفتند:معمولا بازی نمیکنیم . اما اس ام اس زیاد می زنیم.بیشتر وقتها به مامانمون مسج می دیم.

دوباره پرسیدم آهنگ چی ؟گفتند حالا سر کلاس شما که نمیشه اما سر بعضی کلاسها آهنگ زیاد گوش میدیم.

حالا می فهمم وقتی می بینی بعضی ها تو چشمت زل زدن اما یادگیری تو نگاهشون نیست.یکی از احتمالات اینه که الان هندزفری تو گوششه و داره آهنگ گوش میده.

و چقدر موثره بلد بودن اسم تک تکشون واینکه موقع تدریس همه را به کار بگیری.

اینو خودشون گفتند بهم که چون بچه ها را هی صدا می کنی و نظر می خواهی آدم احساس امنیت نمیکنه!

----------------------

پی نوشت:البته درصدهاشون با اغراقه!چون میدانم بعضی هاشون اصلا گوشی موبایل ندارند.چند تایی توی کلاسم هستند که واقعا فقیرند و عده ای هم از خانواده هایی هستند که هنوز ضرورتی برای خریدن موبایل برای دختران اول دبیرستانی ندیده اند.

/ 1 نظر / 12 بازدید
ندا

چه جالب! چه قدر هم باهات احساس صميميت دارن كه همه اينا رو راستشو مي گن!