خلوت یک معلم

توی این ایام تابستان برای ما دوتا دوره ی آموزشی گذاشتند. اولی که اردیبهشت وخرداد برگزار شد عنوانش بود جایگاه زن در خانواده یا همچو چیزی ،که البته در کل دوره ما تقزیبا چیزبه درد بخوری در مورد جایگاه زن نشنیدیم وحتی خانواده ! وجالب اینکه اجباری یک کتاب هم به ما فروختند که نفهمییم کی وکجا باید ازش استفاده کنیم............

واما دوره ی بعدی روش ها وفنون تدریس بود که دوره ی خوبی بود البته در گروهی که من شرکت کرده بودم استاد با سواد وبه روزی داشتیم  که به نظرم مطالبشون قابل استفاده بود.خانم مژگان امیریان دانشجوی دکترای مدیریت آموزش عالی بودند ،یکی از نقاط قوت ایشان  توانایی اداره کلاس به صورت تیمی بود که متاسفانه ما در آموزش وپرورش کمتر اجرای موفق این روش را دیده ایم. تازه امتحان پایانی هم برگزار نکردند. نمرات را بر اساس کاربرگ های گروهی وتکالیف ارائه شده اعلام کردند واین  در سیستم بیمار ضمن خدمت ما یک کار فوق العاده متهورانه بود.یکی از تکالیف ما در این دوره ی 4 روزه تهیهSWOT برای کلاس درس خودمان بود.به نظرم کار جالبی بود من جدولی را که برای کلاس درس خودم تهیه کرده ام را اینجا می گذارم.

SWOT در کلاس من(شیمی- مقطع پیش دانشگاهی)

بیایید چنین جدولی را برای عملکرد خودمان به عنوان یک مادر ،پدریا حتی یک شهروند تهیه کنیم .

درعصر حضرت ابراهیم، شکستن بت سنگی ،که مظهر شرک وجهل، ومنبع بدبختی وفلاکت ابناءبشر بود؛کاری بس سخت بودوحقا که ابراهیم تکلیفش را به نحو احسن انجام داد.شاید قربانی کردن اسمائیل قربانی کردن  وشکستن چیزی عزیزتر از جان خو دباشد،گاهی حاضری جانت را بدهی امادر عادات وآداب پدرانت شک نکنی.

اما امروز

بسیاری از عادت های سنتی وفرهنگی،همان بت های معاصرندوچه کسی می داند اولین کسی که بت را ساخت چه انگیزه ای از ساختنش داشت .آیا از اول پرستش بود ؟شاید گناه او فقط بدعت بود.چه شهامتی می خواهد شکستن بت . تبری می خواهداز جنس آبرو ،موقعیت  و...

وچه سخت است ابراهیم گونه عمل کردن!

شاید اگر خلیل الله باشی خودش کمکت کند.

روز معلم را به همه معلمانی که عاشقانه معلمی می کنند تبریک می گویم.

یک هقته شاگردی!

یک هفته پرواز در بهشت!

یک هفته نگاه!

یک هفته عشق بازی!

یک هفته رازونیاز!

خدایا دلم را جا گذاشته ام بی دل چه کنم؟

امروزصبح خیلی اتفاقی تلویزیون را روشن کردم شبکه ١ سیمابرنامه ای از زندگی مرحوم  دکتر بهزاد را نشان می داد.قبلا مختصری از زندگیشان را در وبلاگ استاد کرام الدینی خوانده بودم.پایان برنامه آنقدر تحت تاثیر قرار گرفته بودم که قادر به کنترل اشکهایم نبودم.ما چقدر از بزرگانمان کم می دانیم.این گنجینه های ارزشمند که قابلیت الگو شدن را دارند راچقدر کم می شناسیم.

چه زیبا می گفت استاد "معلم ها معلم زاده می شوند معلم ساختنی نیست".وچه زیبا تدریس می کرد؛  با استفاده ازتمام اعضای بدن وصورت  با یاری گرفتن از اصطلاحات ومثال های جذاب  یعنی با تمام وجود!

راز مهم به دل نشستن بهزاد ،خلوصش بود وخود نیز این را می گفت که ،معلم باید با تمام وجودش شاگردانش را دوست بدارد مثل فرزندانش......خدایا تعداد معلمانی چون بهزاد را در همه مدارس دنیاافزایش بده.حالا خوشحالم وافتخار می کنم که معلمم اما نگرانم ومضطرب که آیا لیاقت معلمی را دارم؟؟..

مثل بهزاد بودن را باید آموخت .کاش کسی بود و آن را به من یاد می داد.

این هم تجربه ما در کارگاه IT  که ماهنامه مدرسه فردا،آن را در شماره دی ماه خودبه چاپ رسانده است. 

پ.ن:کافی است بر روی لینک راست کلیک کنید وسپس گزینه save target asرا انتخاب نمایید.

در ایران، دهه اول محرم وبه ویژه روزهای خاص آخر دهه ،آن قدرمراسم عزاداری پررنگ است که حتی اگر خودت هم تلاشی برای قرار گرفتن در آن حال و هوا نکنی فضا ناخودآگاه حسینی است. غالبا  درمیان اطرافیان دیده ام که در این حال و هوا انهایی که کمی بیشتر اهل اندیشه اند ،دچار این و سوسه و انشالله دغدغه می شوند که اگر من ، در  آن روزها بودم کجای ماجرا قرار می گرفتم؟

جواب دادن به این سوال خیلی سخت است. آنقدر سخت، که گاهی در گفتن الهم العن دچار تردید می شوم.نه تردید در زشتی کار آنها که وحشت از سختی راه، وحشت از اینکه نکند .....خدایا!خدایا کمک کن از گروه سکوت کنندگان در مقابل ظلم نیاشم.خدایا تیزبینی لازم برای انتخاب صحیح ،شهامت اعتراض،شجاعت دل کندن از وابستگی ها وعشق لازم برای گام نهادن  در راه خودت راعطاکن.

خدایادوراهی های مسیرم را در حد توانم قرار ده.